Moederdag

10-05-2015 om 09:06 uur

Vanmorgen werden we al vroeg gewekt rond de klok van 5 uur.... 5 uur!!!! Wat een tijd! Het is dat de kleine man van 1,5 nog geen besef heeft van Moederdag en cadeautjes dus vooruit, ik vergeef het hem. 

In plaats van te troosten en weer terug in bed te leggen heeft manlief hem bij ons in bed gelegd. Fijne moederdag. Lekker kroelen met dat lieve mooie kleine mannetje. Met wat heen en weer geschuif (lees: mama weg duwen van haar plekje) is het uiteindelijk toch nog tegen half 8 geworden. Verwend met een mooie kaart gemaakt die Milan samen met oma heeft gemaakt, ook kreeg ik een vorm voor mini muffins cadeau. Niet veel later kwam de geur van verse croissants naar boven toe en hebben we met z'n drietjes heerlijk zitten smullen. Wat een rijkdom!! Twee onwijs mooie en vooral lieve mannen die ik nooit meer wil en kan missen. 

Maar toch he.... Dat verdriet wat ik 3, 4 en 5 jaar voelde... dat voel ik weer. De tijd dat het maar niet lukte om papa en mama te worden. Wat een ellendige dag is dan die moederdag. Bah! Je voelt je leeg en het is "gemeen" dat zoveel mama's verwend worden op een mooie dag als moederdag. Maar het is ze zoooo gegund! Mijn tijd zou nog wel komen... en jaaa! Ik heb al 3x moederdag mogen vieren. De eerste moederdag zat je in m'n buik en de 2e en 3e moederdag heb ik je in m'n armen. Wat is dat mooi, nu ben ik zelf mama. Mama van een stoere, lieve en ondeugende jongen.

Weet je... Vroeger... Toen je met vriendinnen lekker zat te kletsen over hoe de toekomst zou worden. Een toekomst met de knapste vent van de hele wereld die alleen maar voor jou is, 2 lieve kindjes en daarna in het huwelijksbootje te stappen in het bijzijn van je 2 lieve mooie kinderen.

Twee kindjes.

Wanneer komt er een 2e kindje en kómt er wel een 2e kindje? Van binnen wil ik graag, heel graag. Maar mijn lichaam die zegt iets anders. Die kan het niet. Kan het ooit wel? Ik weet het niet. Ik voel me leeg en verdrietig. Niemand snapt het. Milan is nog maar 1,5.... je bent nog aan het opknappen (mijn benen en spraak zijn uitgevallen tijdens de zwangerschap van Milan).... je lichaam is niet sterk..... je hebt toch een zoontje die nu de volle aandacht van je kan krijgen....

Ja dat klopt. Ik voel me rijk, enorm rijk!! Onbeschrijfbaar blij en dankbaar dat het ons toch was gegund. Maar ik heb ook gevoel, gevoel van binnen. Eierstokken die rammelen. Om maar geen commentaar te krijgen / me te moeten schamen zeg ik maar steeds; haha nee hoor we zien wel hoe en wat in de toekomst. Maar ondertussen... Niemand snapt wat ik voel.

De leegte en de vraag. Zal mijn wens ooit vervuld worden? Het gevoel van een lege moederdag komt weer naar boven. Maar zo mag ik niet denken. Er zijn zoveel dames die niet eens een kindje hebben. M'n tranen rollen over m'n wang. Ik ga naar beneden en de liefde koesteren die ik heb en vooral krijg van m'n lieve Milan. 

Een hele dikke knuffel voor alle dames die het vandaag moeilijk hebben omdat ze ook heel graag mama willen zijn óf geen mama meer hebben. Voor alle mama's natuurlijk een gigantisch mooie dag met zoveel liefde en geluk. Laten we dat zeker niet vergeten hoe bijzonder dat is. 

Producten | Bestelinformatie | Veelgestelde vragen | Algemene Voorwaarden | Kika Beren | Over Ons | Veiligheid & Privacy | Contact