Lieve Ik | Persoonlijke brief

01-02-2018 om 13:04 uur

He lieve ik,

Zo dat is lang geleden! "Ligt de zak met m&m's naast je?" Haha, nee dat is verleden tijd. Niet dat ik geen chocolade meer eet hoor, maar wel heel veel minder! Knap he! 
"Hoe gaat het met je?" Nou heb je even? 

Opzich gaat het best goed. Afgelopen jaar heb ik het best pittig gehad, was het zwaar en soms zag ik het even niet meer zitten. We hadden een baby, daar wilde ik volop van genieten maar ohhh wat huilde dat mannetje veel. Zoveeeell!! Ik wilde het niet, ik kon het niet, het was zo zwaar, zo zwaar!! Maar hup blijf recht op lopen en tover die lach op je gezicht. Je hebt ook nog een ander mannetje waar je voor moet zorgen, je geliefde en de webshop. Plus familie en vrienden niet vergeten alsjeblieft! Die willen / hebben ook aandacht nodig. 

Zelf was ik er eigenlijk helemaal niet meer. Gelukkig was er Ferdinand die mij dan in bad schopte, even zennnn. Nou ja dat probeerde ik dan, want vaak zat ik dan alsnog te werken, op mijn telefoon. Het kon op dat moment even in alle rust.

Tranen waren er niet, weggestopt. Mijn tenen waren stompies geworden van het lopen, rennen en vliegen. Soms zag ik het weer zitten. Zag ik de kleine dingen weer en kocht ik een bos bloemen voor mezelf of uuhhhhmmm een reep chocolade. Dacht ik dat het weer ging, was er weer de neiging om met dingen te gooien, het liefst zo harddddd mogelijk. Tsja, met mijn gooi kunsten gaat het nog wel eens anders dan gehoopt. 

Zo had ik een speeltje van de jongens wat op ons bed lag. Twee kastdeuren waren dicht en één open. Ik richtte op de kastdeur die dicht was, met al mijn kracht en woede gooide ik het speeltje en wachtte op de ENORME klap.... Ik hoorde niets, helemaal niets. Gatverdarries!!! Het was geland op de stapel truien van Ferdinand. Ik kon wel janken.... Ik kan niet eens gooien, ook al niet!! Niet veel later heb ik er om zitten lachen, heel stiekem onder de dekens. Flapdrol!!! 

Stapje voor stapje gaat het steeds beter. Mijn baby is geen baby meer, dat is een echte dreumes. Hij knapt beetje bij beetje op, we hebben gewoon al een week geslapen. Yesss yessss yesss en dat na een jaar. Je speelt, je lacht, je bent ondeugend, je glunderd, je bent van mij. Je bent mama's moppie en je bent m'n grote vriend. We zijn er nog niet, de komende periode gaan we ziekenhuis is en uit. Maar alles voor het goeie doel. Een ding weet ik heel zeker en eindelijk kan en durf ik het te zeggen, ik hou van mijn mannen, van ALLE DRIE!!! 

Nu ga ik werken aan mezelf. Hoe weet ik nog niet. Maar het komt. Het komt echt goed. Blij word ik van mijn mannetjes, blij word ik de reep chocolade, van de bloemen op tafel, de vogeltjes die in de ochtend al vroeg aan het fluiten zijn. Dat kleine mooie geluk, wordt stap voor stap steeds groter.  

Voor je het weet, lieve ik, kan je ook tegen jezelf weer zeggen IK HOU VAN JOU! Vertel je het dan ook tegen mij?! 

Heel veel liefs en een dikke kus,
Ik

Producten | Bestelinformatie | Veelgestelde vragen | Algemene Voorwaarden | Kika Beren | Over Ons | Veiligheid & Privacy | Contact