Driftkikkertje

17-07-2015 om 06:50 uur

M'n kleine man was nog maar net 1,5 en hij kreeg zijn eerste driftbui. Waarom? Ik wil helemaal niet dat mijn kind dat krijgt, doe gewoon!

Toch vond ik het ook super zielig. Ik zag een mannetje die zichzelf op dat moment enorm in de weg zat. Ik wilde hem knuffelen en troosten maar dat maakte het alleen maar erger, ja mama's ik weet het dat wordt 100.000 keer geroepen maar ik voelde me ook even machteloos. Ook de 2e en 3e keer.

Op internet staan ook nog eens tig duizenden tips, maar niets sprak me echt aan. Tot ik op een website tegenkwam, volgens mij van een peuterspeelzaal, dat je er naast moet gaan liggen of zitten.

"Gelukkig" waren de driftbuien tot nu toe thuis en ben het advies gaan opvolgen. Ging hij boos op de grond liggen ging ik in z'n buurt liggen, deed hij het staand of zittend ging ik op z'n hoogte zitten. Niets zeggen gewoon alleen erbij blijven. Niet veel later kwam hij naar me toe en kwam hij uitsnikken in m'n armen. Als hij weer een beetje bij is gekomen vraag ik wat er is. Meestal gaat de auto een andere kant op dan dat hij wilt of blijf iets niet staan zoals hij wilt. Na wat brommen op zijn manier laat ik hem weer "vriendjes" maken en daarna speelt hij weer verder alsof er niets gebeurd is.

Ik ga het heeeeeeellll hard afkloppen maar het is nu alweer even geleden. Maar z'n 2e verjaardag komt erbij aan dus er zullen er vast nog meerdere gaan komen, wat dus heel normaal is.

Het werkt echt! Ook achteraf best logisch dat ze driftbuien hebben op z'n tijd. Wij zijn ook wel eens teleurgesteld, boos of verdrietig. Dan gaan we ook grommen, schelden, op de tafel slaan of misschien gooi jij ook wel eens met een deur. En wat is een dikke knuffel van je geliefde dan fijn zeg.

Heel benieuwd hoe jij je driftkikkertje weer tot bedaren brengt.

Producten | Bestelinformatie | Veelgestelde vragen | Algemene Voorwaarden | Kika Beren | Over Ons | Veiligheid & Privacy | Contact